Ben her zaman içe dönük bir çocuk oldum. Olgun, sakin, akıllıydım. Yaramazlıklarım gizli olurdu, göze batmazdım. Kendi kendime vakit geçirmeye bayılırdım. Öyle ki annemler beni anaokuluna göndermeye bile gerek görmemişlerdi.
İki gün önce Bade burnunu çekip sürekli hapşırdığı için okula göndermedim. Okula gitmek için ağlayıp durdu. Bugün ise okula geç gitmek istedi. Sebebi “evde vakit geçirmek” istemesiymiş.
Dün instagramda ilginç bir yazıya denk geldim. Profilin sahibi bazı sağlıklı tarif hesaplarına –ben de dahil- vermiş veriştirmiş. Ayrıntılı olarak yazmayacağım ama çok, çok ayıpladığımı söylemem gerekiyor.
Featured
No posts were selected as 'featured' post.
Pazartesi günü okulların açılması ile birlikte boş yuva sendromuna girdim. İlk defa olarak sabah sekiz buçuktan akşam beşe kadar Bade hanımla ayrıyız.
